ترجيح ميدم فقط عكسها رو بذارم . وضيحات باشه زير خودشون .

نون و پنير و هق هق :

معمولا طرف مسجد رنگونيها ميتونيد پيداش كنين . هر روز و هر روزش پياده روي و گاهي سيگاري دود ميكنه . ميگن سالها پيش زن و بچه اش جلو ي چشمش ميرن زير كاميون . دوستي ميگفت اسمش اسماعيل و تا وقتي زن باباش زنده بود تر و خشكش ميكرد .

توسعه سبك چيني :

فقط همين عنوان رو دارم كه بگم .

پي نوشت ۱ :‌ اين دو عكس هيچ ربطي بهم ندارند .

پي نوشت ۲ : اگر خواستيد خودتون ميتونيد ربط بديد .

با احترام . كوكا .

امروز عکس هایی از اقصی نقاط وطن میذارم .

باشد که مقبول افتد :

فراموشخانه :

(خیابان امام)

هنر ترک نمی خورد :

(تابلو که کجا)

جرثقیل اکوان :

(نزدیکی مسجد رنگونیها روبروی انبار داروخانه ی نفت)

یادگار روزگار :

(بوارده لب پلیت)

مخروبه ها :

(بوارده یادگار روزگار در به دری ترس و گریه و ...)

چهار چرخ به هوا :

(یکی از فرعی های بین خیابان امام و امیری فکر کنم هنوز همون جا باشه)

تکریم قانون :

(بوارده جنب دبستان غیرانتفاعی پالایشگاه . البته انصافا الان درستش کردن)

سهم نسل من و تو :

(اول لین یک . پارک کودک ؟ چیه ؟ )

تا بعد . . . یا علی

و او فقط تیرکی داشت که به آن تکیه کند :

حیف از اینهمه انرژی :

و حیف از اینهمه شادی :

و هنوز دل ما گیر است یک جایی بین این خاک و آسمان :

شاید که آینده از آن ما :

و ناگفتنی های آشکار دوباره :

از امسال هم که گذشت . و آدمی همیشه با امید زنده است ...