فرصتی دست داد که بریم یه دوری توی جزیره مینو بزنیم . بهشت کوچکیست که گویا فقط وقتی منفعت دارد به یاد آورده می شود :

رفتیم تا آخراش که دیگه جاده تموم میشد . ساختمانهایی بودند . حتی کولر دوتیکه داشتند ولی صاحبخانه ها نبودند گویا ! ! !

اگه یکم دیگه حوصله به خرج میدادوم یه صحنه ی رویایی رو می ثبتیدوم :

یه بنا اونجا بود که شبیه خونه شرکتیا بود . از لحاظ نوع مصالح و معماری و نقش در و پنجره . نمی دونستیم شاید مضیف بود ٬ شاید اداره ی مرزی می بوده :

راه پله رمبیده بود . ولی ما رفتیم بالا مثه گربه :

این هم یه نیمه نمای داخلی از اتاق بالا :

اینم پشت سر :

یکی یا دو تا سبزه قبا هم بودند که وسط درختا میتابیدن که راه ندادن برا عکاسی . خلاصه بی خیال شدیم و راه افتادیم . پیش روستای بحریه یه کانال آب بود که ضد نور خوبی ایجاد کرده بود . مانم خفتشه گرفتیم افتادیم به جونش . قبلش این عناصر رو دیدیم . یه وانت از پشت داشت می اومد . گفتیم یکم جلوشه بگیریم تا عکسای بگیریم . دیدیم عامو خودش با فرهنگ تر از این حرفان . بنده خدا وایساد . آخرشم با لبخند گفت : گرفتین ؟ و بعد رد شد :

قبل از اینکه بریم سراغ ضد نور ٬ از این گاو ها عکس گرفتوم . نمی دونوم چرا ولی با اینکه نور خوب نبود ٬ از شدت نور و رنگا خوشوم اومد . یه جورایی :

تا رفتیم سراغ کانال آب :

این هم سمت مقابل کانال سمت در دیگر جاده بود :

اینم دورنمای پالایشگاه آبادان که تبدیل به ماکت شده به سبب ریسایز . توی عکس اصلی مشاعل به وضوح دیده میشن . وقتی ۱۲۸۷۹ پیکسل رو کات میکنی و بعد به ۵۵۰ پیکیل میرسانی بهتر نمیشه . پانوراما بود متشکل از ۶ شات افقی :

و این هم از داستان مینو شهر (جزیره مینو سابق)

پی نوشت ۱ : دوست همراهمان میگفت : (( قبل از اتمام جنگ به یاد ندارم اینجا زمین خالی بدون نخل داشته باشه . تراکم نخل ها تا حدی بود که زمان جنگ یک هلیکوپتر (بالگرد) رو که داشت بالای سرمون می چرخید ٬ صداشو می شنیدیم و نمی تونستیم ببینیمش )) . خلاصه میگفت : (( اصلا اینجا انقدر زیبا بود که می خواستم بیام جزیره مینو خونه بگیرم )) .

پی نوشت ۲ : از قضیه ی آتش گرفتن نخلها ٬ اونم بعد از جنگ ٬ میگذریم . به همین راحتی .

پی نوشت ۳ : هنوز بعد از سالها زمین حاصل خیزی داره . به عکس ها نگاه کنید . ۲ ۳٬  تا بارون زده . سبز سبز شده .

سر لین ۱ تو پارک کودک یه نیمکت دراز هست که خوراک . . . خوراکه دیگه . بستگی به طبع شما داره .

تا پار سال مدرن تالکینگش بود . امسال دیدوم ورژن جدیدشم اومده گیر دادن به عبود :

نفس بکش :

ای حال می کونوم که آسمون آبودان این طوری میشه . تنفس آزاد . . .

موتور سواری دو لا دو لا :

این تکنیک را پنینگ نامند . . .

و اما قصه ی شکار :

این عامو هم داشت برا خودش حال میکرد و بی آزار نشسته بود شکار میکرد . حالا تفریحی بود یا نه رو نمیدونوم . طرف پل تانکی ابوالحسن . گفتیم حالا میگیرن چفتانمون میکنن . اما نه بنده های خدا بی آزار بودن . . .

اینم فقط بخاطر اینکه بدونین فاصله با عامو ماهیگیر چقدر بود . . .

خلاصه از عبود رسیدیم به شکارچی  . چه کنیم دیگه ؟!

خدا رو چه دیدی شاید شکارچیمونم اسمش عبود باشه .

مو چمیدونوم ؟ !