تقدیم به هنرمندانی که دود میکنند سرمایه ها را :

پی نوشت : خواستم حداقل در دلم نماند .

سال نوی همگی مبارک . راستی بهار چه آشناست . مثل بچه ها موقع سال تحویل با خودم میگفتوم کاش هر روز روز سال تحویل بود . از اونجایی که هنوز جوونوم ٬ آرزو هم بر امثال مو عیب نیست . گر چه مدتهاست کم کار شدیم ولی یه دو تا عکس داریم توی حال و هوای سال نو :

این گلای باغ خونه ی ما دو سه هفته قبل عید به دلیل گرمای زود رس قد علم کردن. الان کم کم دارن میرن لالا . چه تابستونیه امسال ! ! !

اینم مورچه ها کول کرده بودن علی یارت رو دیوار راست میرفتن بالا . در مقام مقایسه مثل اینکه ما وبلاگ نویسان آبودانی یه تریلی رو بذاریم رو کولمون از دیوار بریم بالا . . .