دیده بگشا ٬ رنج انسان بین و سیل اشک و آه

کبــر پــسـتـان بـین و جـام جهل و فـرجـام گنـاه

تیر و ترکش ٬ خون و آتش ٬ خشم سرکش ٬ بیم چاه

دیــده بـگـشـا بــر ســتــم ٬ در این فــریـبـستان

علی

شـمــع شـب هـای دژم ٬ مـاه غـریـبـستان

علی

حنجره ها خون آلود است

قصه همین است و بود ست . . .

تقریبا یه سال و نیم پیش بود . یه روز داشتوم تو بوارده چرخ می زدوم که این منظره رو دیدوم . مو هر وقت این عکسه میبینوم خندم میگیره . این تابلو جفت یه دبستانه . زدن که مثلا کسی آسیبی به بچه های مردم نزنه . او وقت یکی اومده صــــــــــــــــــــاف رفته تو خود تابلو . البته موضوع مال خیلی وقته و تا حالا درستش کردن . این ماشینه هم داشت رد میشد . گفتوم ازش استفاده ی ابزاری بکونوم :

پی نوشت ۱ : یعنی صــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاف رفته رو تابلو .

پی نوشت ۲ : یه بزرگی یه زمانی می گفت : اونـــــــــــــــــایــــــــــیــــــــــکـــــــه . . .

بعدشم انگار که تخلیه شده باشه می گفت : خــــــــــدا شــــــــــاهده .

حدود دو سال پیش بود . رفته بودوم تهران پیش یکی از بستگان . اون موقع ها تازه عکاسی رو شروع کرده بودوم . توی لحظات آخری که می خواستوم برگردوم این صحنه رو از باغ خونه بغلی از پشت پنجره دیدوم :

مونه یاد این ترانه از یغما گلرویی می ندازه :

رقص ناب برگ زردی

یه شهاب شب نوردی

خواب دیدم که بر می گردی

توی کنج خوش خیالی

پی نوشت : اینم کنج مونه . مال خودمه . آروموم میکنه . دلتنگوم میکنه . خواب دیدم که بر می گردی ...