"اروند طلايي"

حوزه ی استحفاظی

goldenarvand — Tue, 14 Oct 2008 11:50:26 GMT

سلام .

یک روز توی باغ خونه میتابیدیم که چشممون به یه حفره افتاد . رفتیم جلو تر دیدیم یه همچین شمری توش لمیده . چند هفته ای اونجا بود و تکون نمی خورد . اول فکر کردم عنکبوتی چیزیه . خلاصه یه مشت عکس ازش رفتیم . توی سوراخ هم چون تاریک بود و اینم بیرون بیا نبود یه چراغ انداختیم روش که فکوس بشه و فلش هم زدیم . البته قبلا یکم حوصله به خرج میدادی لب سورلخ می اومد . خلاصه بعد که شب به یکی از بچه ها نشونش دادم ٬ گفت این رتیله .

پی نوشت ۱ : طبق آخرین آمارها ۴ تا گردالی پایین چشمهاش هستند و اون دو الماس رنگی احتمالا چراغ خطره . میتونید قیافه اشو دو بار با در نظر گرفتن هر کدوم به صورت مستقل به عنوان چشم تصور کنید . میبینید که یه بار بیخیاله و یه بار دیگه داره از خشم می ترکه .

پی نوشت ۲ : شاید به دلیل اینکه گذاشتم خانه خرابش کنن ٬ پریشب یه زنبور پامو نیش زد . (نکته : چه ربطی داشت ؟ )

لبخند زمستانی

goldenarvand — Wed, 01 Oct 2008 01:57:18 GMT

سلام .

این دو نی در سرمای زمستان ٬

می رقصیدند در باد

و لبخندی ساخته بودند

برای من و تو :

( آبادان - جاده ی فرودگاه - زمستان ۱۳۸۶ )

پی نوشت : چه الکی الکی ۶ روز از پست قبلی گذشت .

کیو کیو بنگ بنگ . . .

goldenarvand — Thu, 25 Sep 2008 01:58:18 GMT

سلام .

گفتوم تو این هفته ی جنگ با هم دوری بزنیم تو اونچه بود و هست و ... به اندازه ی ۱۵ عکس با مو باش :

وسط مگسک :

وسط مگسک یعنی دقت در خراب کردن . . .

* * *

جنگ یعنی بکش تا برسی به خواسته ات . جنگ یعنی گویا دیوانه ای از قفس پریده است . . .

* * *

جنگ خیلی از در ها رو بست میبینی این یکی رو ؟

یا مثلا این یکی رو میبینی ؟

* * *

جنگ اجاق ها را خاموش میکند . در این جور مواقع میگن : تگرگی نیست مرگی نیست . . .

* * *

خانه و خاطره یعنی خاطراتت رفتند ٬ خانه ات رفت :

* * *

صلح یعنی باید ساخت . راستی پوزخند این تیر آهن ها رو میبینی ؟

* * *

سالهای سال هم بگذره میتونی همچین خونه ی زیبایی رو پیدا کنی که با بی رحمی تمام ویران شده ؟

من که میگم به صد تا آپارتمان آنچنانی می ارزه . سقف شیروانی ٬ طراحی دیوار ها . لعنت به تو دیوانه ی

از قفس پریده . تو یک نسل رو از بین بردی :

* * *

راستی حیفه سمت خرمشهر نریم .

دیوانه ی تنها . این قایق کوچک که هنوز هم سر جایش هست (تا اونجایی که یادمه) انگار رو به آسمون داشت گلایه میکرد . شکری با شکایت یا . . .

* * *

اینجا دمادم دارکوبی بر درخت پیر میکوبد . . .

دمادم

* * *

پیرمرد را میبینی ؟ عامو اکوان . هر رو صبح بخیر میگه به اروند و هر غروب یاد خاطرات خدماتش به خواب میره :

* * *

می دانی عدم تعادل یعنی چه ؟ می دانی سر گیجه ی ناشی از توپ و خمپاره یعنی چه ؟ این عامو کوسه آهنی ما که احتمالا معرف حضور همه اس (خرمشهر) هنوز هم موجی میشه وقتی ازش می پرسی تو چرا موندی اینجا هنوز :

* * *

میدونی وفاداری یعنی چی ؟ یعنی بعد از ۲۰ سال هنوز سفره ی دلته باز نکنی . گوش نامحرم نباشد جای پیغام سروش :

* * *

خنده ای کو که به دل انگیزم ؟

قطره ای کو که به دریا ریزم ؟

صخره ای کو که بدان آویزم ؟

مثل اینست که شب نمناک است

دیگران را هم غم هست به دل

غم من لیک

غمی

غمناک است

هر دم این بانگ بر آرم از دل

وای این شب چقدر تاریک است !!!!

اندکی صبر سحر نزدیک است !!!!

در غمت ای گل شاداب من ای خسرو ی من

جور مجنون ببرم تیشه ی فرهاد کشم

سالها میگذرد ٬ حادثه ها می آید . . .

پ ن ۱ : میتوانید بین دو عکس و دو شعر آخر یه رابطه ی تقریبا ساده ی نسبتا پیچیده پیدا کنید !

پ ن ۲ : راستی آیا میدانیتید کوکا در ۲۴ ساعت گذشته حدود ۳ ساعت خوابیده ؟

راچک همتون !!!

قند نادزدیده . . .

goldenarvand — Mon, 22 Sep 2008 00:09:18 GMT

ــ سلام .

محسن نامحو از عشق ۱۵ سانتی صحبت میکرد . ما هم عشقی ۲۰۰ تومانی ساختیم . سهم هر طرف ۱۰۰ تومان . البته قیمت پارسالش بود . تا امسال به چه قیمت باشد :

خواب نبود و

ز لبش بوسه ستاند و

قند نادزدیه ی او

باز هم

شیرین بود :

و قصه هم چنان باقی بود

. . .

در امتداد فوتبال

goldenarvand — Sat, 13 Sep 2008 01:42:18 GMT

سلام . یک چند تا عکس هست مال گذشته . ادیتهای دوباره ای کردیم تا بهبود کیفیتی باشد و دل دوستان شاد شود (این سخنان این موقع صبح کمثل حرف زدن اندر خواب نوشین بامداد رحیم است) :

به نرم نرمی سیاه :

اندر حکایت رستن و انعطاف عدنان از لو لو دومبو لیله ٬ به سیاه نرمه نرمه !

دستا رو هوا بالا :

و عدنان چونان برج اون وسط لیدری پرفشنال است !

زنده باد هر چه رنگین پوسته :

نمیدونوم چه گیری دادوم به این عیسی اندوی . ما که مشتریش شدیم از باب عکاسی .

این فوتبالیستها هم حال میکنن برا خودشون .

فوتبال و دل و دود :

اوبودان کل جهان :

اصن خودتون ببین تو بازی با سپاسی بود که دیدوم این داره تیسه میزنه بالای آسمون وطن . تو انگلیز و اومریکا هم طرفدار داریم . په چی ؟ خودوم دیدوم خلبان جلویی و عقبی سر بازی دعواشون شده بود . اصن خودوم شنیدوم داشتن میگفتن اوبودان برزیلته . تازه دعوا سر این بود که اولی میگفن نفت ۲۰۰ تا میزنه دومی میگفت قراره نفت بره آفریقای جنوبی با پارتی ماندلا تو جام جهانی شرکت کنه به جای تیم ملی فرانسه .

صور نفتی :

اینم بازی سپاهان بود . خوشرنگ و لعاب ترش کردیم که بشه سنبل فریاد نفتیاش که تو آسمون می پیچه !!!

آقا ما بریم یه غذایی بروفیم تا اذان نگفته . امیدواروم امروز شادتون کرده باشوم !!!

آبادان برزیل بود . . .

goldenarvand — Sat, 06 Sep 2008 12:41:18 GMT

همان بازی با ذوب آهن بود . یک لحظه فکر کنم وسطی گفت از منم بگیر . و نمیدونم چرا احساس کردم اینطور کج باید بست کادر رو . چه خوش بودند مردم با وجود این

فوتبال لعنتی . . .

مدیریت دولتی . . .

بازیکنان پولکی (به پیشنهاد کامبیز)

تماشاگران طفلکی :

آن روزها این روزها . . .

goldenarvand — Sat, 23 Aug 2008 13:17:18 GMT

سلام .

روزگار میگذرد ولی میل ما چیز دیگری بود .

آن روزها سنگری استوار بود و این روزها دیوارش قصه میگوید برای پیر و جوان :

آنروز ها اروند را سبز میخواستیم . با غروبی آتشین و نم شرجی و شادی را هم با مهری جاوید در ساحل آرزوهای کودکانه :

و این روزها تنها می توان آسمانی غبار آلود و آبی گل آلود را به نظاره نشست و به استفاده از علم نوین روی آورد . شاید آرزوها را بتوان تصویر کرد . . .

ماه ما میلیاردها سال است که غمخوار ماست و با همین چهره به ما می نگرد . ماه من ٬ ماه تو ٬ ماه مهربان . لبخند مونالیزای ما همیشه همین رنگ است . پیده ی جالبیست ماه ما :

*************************************

آن روزها

غم بود

اما

کم بود :

و این روزها به باز آفرینی افسانه ها میپردازند . شاید افسانه ی آنها راست باشد !

* * * * *

این روزها سوزها ٬ رازها ٬ دست طبیعت و سرنوشت دست به دست هم می دهند و اکنون میتوان گفت :

روزها با سوزها همراه شده است .

و البته این روزگار من است . . .

*تذکری که گویا لازم است : کلیه ی عکسها متعلق به مدیر وبلاگ است*

بوسه بر آیینه ی عطش

goldenarvand — Sat, 09 Aug 2008 21:38:18 GMT

سلام

وقتی تشنه ای به خود برگرد . اگر از خود سیراب نشدی ٬ پس درونت خشک است . یعنی در لحظه ی بوسه بر جوی وجود آب خاکستر می نوشی . خشک شده ای . خون در رگ نداری . نیمه جانی . پس به چشمه ای باید وصل بود و جان گرفت و جاری شد و هنگام تشنگی به کوچه ی ناکسان نلغزید .

این هم عکس تابستانی ما . آدم وقتی له له این بندگان آزاد خدا رو میبینه تشنگی خودش یادش میره . با این چثه ی نحیف و زندگی در سرما و گرما و باد و بوران و گرد و خاک ٬ هنوز پرنده مانده اند . پرواز می کنند . زندگی میکنند . احساس فرح بخشي داره نگاه كردن به پرنده ها . با چشماني متعجب ٬ هنوز دنبال آب مي روند ٬ هنوز هستند :

(خيابان شاپور)

امروز چه آسمون صافی بود ! ! ! آبی و همانطوری که قاعدتا باید باشد . . . هوا داريم نفس داريم ما هم هستيم خدا را شكر . . .

حرکات موزون ...

goldenarvand — Tue, 22 Jul 2008 14:40:51 GMT

سلام کوکا ها و دد های گرام .

این رو هم میذارم به عنوان برداشتی آزاد هر چه میخواهد دل تنگتان بگویید و اینکه این تصویر چه میگوید به شما :

یادت نره . هر چه میخواهد دل تنگت بوگو . . .

سه حركت جداگانه !!!

goldenarvand — Tue, 08 Jul 2008 00:43:18 GMT

سلام . بچه كه بودم فقط اسمش رو شنيده بودم . شاه مراد . فكر ميكردم چه عظمتي بايد باشه براي خودش . بنده ي خدا ديگه براي خودش سنبلي شده . البته اگر خيابان ته لنجي تبليغات بگذارد . وقتي ميخواستيم عكس بگيريم چند تا از همسايه هاش باهاش شوخي ميكردن و ... كه اگه خودم بودم ترازو رو ميكوفتم تو سرشون . ولي خيلي خونسرد داشت كار خودشو مي كرد . برامون اسفند ميكشيد(اين كشيدن رو ميتوانيد با يا بدون دوگانگي معنايي در نظر بگيريد) :

اين هم توي خيابون امام بود . الان نميدونم هستش هنوز يا نه .

بي اختيار ياد فيلم دوئل افتادم :

خردك شرري هست هنوز ؟

(همو خونه خرابه ها ي بوارده)